طرح محرک اقتصاد آمریکا و خطرات حمایتگرایی اقتصادی

ماه گذشته، وزرای دارایی هفت کشور صنعتی دنیا (آمریکا، ژاپن، آلمان، انگلستان، ایتالیا، فرانسه و کانادا) در مورد خطرات حمایتگرایی اقتصادی نشستی در رم، پایتخت ایتالیا برگزار کرده اند. قرار است این وزرا درباره خطرات این نوع حمایت و راه های مقابله با آن بیانیه مشترکی صادر کنند که نمی دونم آیا صادر شده یا نه. اگر شده احتمالا حاوی چیز جدیدی نبوده که نتونستم در اینترنت چیزی درباره اش پیدا کنم.
تیموتی گایتنر، وزیر جدید خزانه داری آمریکا تلاش کرد تا ترس سایرین از طرح اقتصادی باراک اوباما را که به تازگی تصویب شده و در پست قبلی وبلاگم درباره اش نوشتم را کاهش دهد. این برنامه که به صورت بدیهی اولویت اولش با احیای سیستم اقتصادی و ترمیم نرخ بیکاری آمریکا شکل گرفته، نگرانی های زیادی در زمینه دولتی شدن بزرگترین بازار اقتصادی جهان و تاثیر آن بر توانایی صادرات سایر کشور ها به بزرگترین بازار مصرف جهان ایجاد کرده است.
برنامه کمک اقتصادی آقای اوباما مبلغی بیش از هشتصد میلیارد دلار از منابع دولتی و مالیاتی برای طرح های مختلف است که با هدف افزایش قدرت خرید داخلی تدوین و برای بررسی و تصویب در اختیار کنگره آمریکا قرار گرفته است. متن اولیه این برنامه در صدد بوده است که در طرح های زیربنایی و صنعتی که براساس این برنامه با بودجه دولت فدرال به اجرا گذاشته می شود تنها فولاد، آهن و کالاهای صنعتی ساخت آمریکا به کار رود که این شرط در برنامه کمک اقتصادی باعث انتقاد بین المللی از دولت آمریکا و اتهام حمایتگرایی علیه آقای اوباما شد.

طرح محرک اقتصاد آمریکا
این طرح برای حفظ و ایجاد بیش از سه و نیم میلیون فرصت شغلی حیاتی محسوب می شود. تقریبا تمامی نمایندگان جمهوری خواه با این طرح مخالفت کردند. آنها می گویند این طرح تا سال ها اقتصاد آمریکا را گرفتار یک بدهی عظیم خواهد کرد و میزان کاهش مالیات در این طرح را ناکافی خوانده بودند؛ جمهوری خواهان با هشدار درباره تبعات صرف هزینه های هنگفت برای طرح های تولیدی و بار مالی آن برای نسل های آینده، خواستار آن بودند که سهم بیشتری به کاهش مالیات ها اختصاص داده شود و از میزان هزینه ها برای اجرای برنامه های اجتماعی کاسته شود.
یکی از موازین تایید شده در این طرح، بندی مربوط به حمایت از صنایع داخلی آمریکا است که موجب نگرانی شرکای تجاری آمریکا شده بود. همونطور که گفتم، این مساله صادرکنندگان دیگر را نگران عدم توانایی آتی در توانایی حفظ سهم بازارشان از مصرف کنندگان آمریکایی می نماید، هر چند که آمریکا همواره تاکید میکند قرارداد های تجاری و توافقنامه های موجود را محترم و اجرایی می داند.

 

/ 6 نظر / 11 بازدید
امین عین آبادی

توی متن خوندم که شما گفته بودید کمک مالی دولت آمریکا به بخش های اقتصادی ترس دولتی شدن بزرگترین اقتصاد دنیا رو به همراه داره. من اینطور فکر نمی کنم چون دولت فقط با سیا ست مالی انبساطی سعی در کاهش بیکاری و رونق در بخش تولید است نه خریدن بنگاه های خصوصی. بعد از بحران 1929 مکتب کینزین ها جای کلاسیک ها رو گرفتند. چراکه کلاسیک ها اعتقاد داشتند دولت به جز تأمین امنیت داخلی و دفاع در مقابل تهاجم بیگانگان وضیفه دیگری ندارد و نباید در بازار دخالت بکند. که بعد از بحران 1929 مشخص شد که این ادعا اشتباه است و کینز علاوه بر موارد شکست بازار(کالای عمومی، بهینه دوم،...) اجرای سیاست های پولی و مالی هنگامی که اقتصاد در رکود یا تورم است الزامی می دانست. در نتیجه به نظر من کار دولت آقای اباما کاملاً منطقی است. البته باید این راهم بدانیم که زمان اثرگذاری سیاست پولی ممکن است یک تا دو سال به طول بینجامد. من فکر میکنم یکی دو سال بعد از این سیاست های انبساطی نتیجه ی واقعی این سیاست ها رو مشاهده خواهیم کرد.

عماد

سلام آقای عین آبادی. بسیار سپاسگزار از نظر شما. منظور من از دولتی شدن این نبود که حجم دولت بزرگ بشه و دولت صاحب سهام بانک ها و بنگاه ها بشه و تبدیل به یک رقیب برای سایر بنگاه ها و یا بنگاه های تازه تاسیس بشه, بلکه میزان تاثیرگذاری دولت و تاثیرپذیری بازار از یکدیگر زیاد و در نتیجه نقش دولت در بازار به چیزی فراتر از اعمال سیاست های پولی و مالی تبدیل میشه. دقیقا مشکل ناشی از این مساله همون چیزی است که دوسال بعد به نظر شما اتفاق خواهد افتاد.

امین عین آبادی

سلام من trade نمی کنم و مبانی اقتصاد مالی مثل کار با آپشن ها، معاملات سلف، قراردادهای آتی، نظریه پورتفولیو و ... رو به صورت آکادمیک و نظری مطالعه کردم و علاقه مند شدم. کار در بازارهایی مثل فارکس خیلی وقت گیره. ترجیح می دم بیشتر درس بخونم.البته این بازارها یه ایرادیی هم دارند. در این بازارها عمل آربیتراژ صورت می گیرد. یعنی خرید نرخ ارز در یک بازار و فروش آن در بازار دیگر با نرخ بالاتر. در اینجا هدف صرفاً کسب سوده و هیچ کس به تولید فکر نمی کنه. من احساس می کنم برای اقتصاد ایران که یه اقتصاد در حال توسعه است بهتره که افراد در بازارهایی مثل بورس سرمایه گذاری بکنند چون باعث رونق تولید در کشور می شه. البه باید توجه داشته باشیم که سرمایه گذاری در فارکس سرمایه گذاری بدون ریسکه(Risk free) اما کار در بورس همراه با ریسکه.مخصوصاً بازار بورس ایران که اصلاً قابل پیش بینی نیست و به عوامل سیاسی خیلی وابسته است. باتشکر.

پایگاه جامع اطلاع رسانی مدیران

به نام خداوند جان و خرد با سلام و احترام احتراما به استحضار می رساند ، شرکت مدیریت اطلاعات پویا مهارت با همکاری پایگاه جامع اطلاع رسانی مدیران ایران اقدام به تولید دو بسته ی ویژه مدیران (پکیج مدیریتی مدیران آنلاین و ماهنامه الکترونیکی – گویشی مدیران آنلاین ) نموده است که در مدت کوتاهی که از عرضه ی آن در همایش ها و سازمانهای مختلف گذشته است استقبال بسیار خوبی از آن صورت گرفته است . دو بسته ی مدیریتی ذکر شده ، شروع تازه ایست برای همگام کردن مدیران شایسته ی ایرانی با دانش و تجربه ی مدیران موفق روز در ایران و جهان . موجب افتخار خواهد بود که شما هم در این حرکت همراه ما باشید . گفتنی است که با توجه به گسترش مشترکین ماهنامه ی الکترونیکی – گویشی مدیر آنلاین استفاده از فضای آن برای معرفی فعالیتها ، محصولات و سرویس های آن شرکت محترم نیز می تواند موجب معرفی شایسته ای شرکت نزد سازمان ها و مراکز متعددی گردد . در صورت تمایل جهت معرفی خود در این ماهنامه نیز می توانید با ما تماس بگیرید. از آنجایی که از این بسته ها جهت هدیه ی مدیریتی سال نو استقبال خوبی شده است ، توجه به زمان اندک باقیمانده تا سال جدید و تعداد موج